Ik ben zo enorm moe!

 

Ik ben moe.

Mega moe… ik kan niet meer en toch blijf ik gaan…

Miranda Siebel

door 30 november 2021Blog0 Reacties

Slapen doe ik amper, zo onrustig is mijn hoofd. Van alles flitst er voorbij als ik mijn ogen sluit. En dat start direct weer als ik een beetje wakker word.

Elke dag weer sta ik op, kijk ik liever maar niet in de spiegel, breng ik de kinderen naar school en ren ik daarna direct door naar mijn werk (waar ik dan maar nét op tijd aan kom en de meeste dagen ook direct voor de klas moet).

In de middag ren ik vanuit mijn werk direct weer naar het schoolplein om de kinderen op te halen. Het is fijn dat mijn werktijden zijn aangepast. Maar het maakt het wel onrustig en er is geen enkele tijd voor mezelf.

 

De kinderen gaan naar een clubje, spelen bij vriendjes of moeten naar een therapeut.

Intussen doe ik (met of zonder kinderen) snel boodschappen, haal ik hen weer op en ga ik koken.

Regelmatig komen er vriendjes mee naar ons huis. Dan is er soms even tijd voor een kop thee terwijl de kinderen spelen. Als er tenminste niet nog een was gedaan moet worden of er nog een klusje ligt te wachten op me.

Als de kinderen in bed liggen word het rustig in huis. Maar ook dan geen relaxtijd. Want er moeten stukken aangeleverd worden voor de rechtbank, mijn ex-man wacht nog op antwoord op een mail of SMS, ik moet een mediation sessie voorbereiden, ik moet vaste woonruimte zoeken omdat deze woning binnenkort niet meer beschikbaar is én mijn post ligt nog ongeopend op tafel.

 

Intussen komt mijn dochter twee maal haar bed uit en leg ik haar weer terug. Zij slaapt ook niet goed helaas.

Natuurlijk is een dergelijk schema niet gezond.
Maar ik heb geen tijd om er over na te denken. De trein dendert door.
Ik negeer mijn angst en het onveilige gevoel.
De belofte dat me iets aangedaan zal worden zit sterk verankerd in mijn lijf. Ik ben alert want ik moet mijn kinderen beschermen, maar kan amper nog nadenken over wat dan ook.

 

Telkens weer til ik mezelf naar een hoger level om alles aan te kunnen en vol te houden.
Opgeven is geen optie.
Niet zeuren en doorgaan!

 

Ik ben continu op de vlucht voor gevaar. Vol van adrenaline.
En ik signaleer het zelf amper meer.
Als ik het zou voelen zou ik het niet kunnen volhouden.

Als ik eindelijk alles weg leg en naar bed wil, breek ik.

Ik zak op de grond en huil. Ik kán niet meer. Ik ben zo moe! Ik wil zo graag rust.

Maar het lijkt nog erg ver weg. Als het ooit gaat komen.

Na een kwartier zo gezeten te hebben raap ik mezelf bij elkaar en sta ik op.

Ik moet naar bed.

Proberen te slapen.

Want morgen is er weer zo’n dag…

Mijn laatste blogberichten

Vind je het fijn om meer van me te lezen?

Lees dan gerust verder!

Langdurige stress heeft veel impact op je lichaam!

Afgelopen week werd er in mijn community ‘Leven na geweld’ gedeeld over hormonale disbalans als gevolg van langdurige stress. En dit werd herkend. Hormonale disbalans is zeker geen uitzondering onder vrouwen die in een langdurige ongezonde relatie zijn gebleven.

Hoezo herstellen? Ik zit nog midden in de onrust!

“Hoezo herstellen? Ik zit nog midden in de onrust!” Dat hoor ik nog wel eens als ik praat over herstellen na je ongezonde, toxische relatie. En oh, wat herken ik dit. Want het woord ‘herstellen’ kwam niet in me op, toen ik net weg was uit die relatie. Dat kon ook niet, want mijn brein had het veel te druk met een hele lading andere dingen.

Vakantietijd… ‘Joepie’ of ‘Oh, help’?

Tijdens mijn ongezonde relatie waren vakanties mega zwaar. Na mijn vlucht stopte mijn relatie en werden de vakantieweken plots heel anders. Tegelijkertijd heb ik de schoolvakanties ook nog wel eens verwenst in die jaren. Want als de kinderen de hele tijd thuis waren, had ik geen enkel moment meer voor mezelf en dat had ik tijdens die periode van herstel eigenlijk wel keihard nodig. Daarom heb ik iets leuks voor je!

Herken je dit?

Herken je jezelf in deze blog of heb je er iets aan gehad?

Laat het me dan vooral hieronder in de reacties even weten!

Het is fijn om zulke reacties te lezen.

Open WhatsApp
1
Hoi!
Wat fijn dat je hier rondkijkt.

Als je een vraag hebt of als je de behoefte voelt om iets te delen, typ hier dan gerust een berichtje aan mij.